Wat zijn de verschillen in Detail tussen een winkelcentrum en een Winkstraat (vereniging)? En durf te vragen op een 123 Handy Punt NL; Wanneer voldoet het aan de term eisen, winkelcentrum? Pas als er een overkapping op zit? Verder totaal niet belangrijk, maar toch de details svp.

Mogge zzpondernemers! Een lekker onderwerp. Die grens tussen een winkelstraat en een winkelcentrum is stiekem best een juridisch en planologisch dingetje. En om meteen de brandende vraag te beantwoorden: nee, een overkapping is absoluut geen harde eis om het een winkelcentrum te mogen noemen.

Hieronder vind een lekker leesbaar artikel waarin we de boksring in gaan: de sfeer van de open straat tegenover de strakke efficiëntie van het centrum. Inclusief de droge, maar interessante details over wanneer iets nou officieel wát is.

De Strijd om de consumer:
Winkelstraat vs. Winkelcentrum

Het is de klassieke zaterdagmiddag-discussie: slenteren we ´gezellig´ door de historische binnenstad, of parkeren we de auto overdekt en droog bij het shoppingcenter aan de rand van de stad? Hoewel ze allebei vechten om dezelfde portemonnee, overleven ze op compleet verschillende instincten.

De Sfeer vs. Het Gemak

De winkelstraat (vaak de traditionele binnenstad) leeft van beleving. Je hebt monumentale panden, de geur van de lokale bakker, straatmuzikanten en die terrassen waar je mensen kunt kijken en bier kan hijsen. Het nadeel? Kasseien waar je je enkels op breekt, parkeertarieven waar je babipangbang van wordt en die Hollandse snert regenbui die je net nieuwe sneakers verpest.

Het winkelcentrum (mall) is gebouwd op pure efficiëntie. ´Gratis´ of goedkoop parkeren, alles gelijkvloers, droog, warm en een voorspelbaar aanbod. Je weet precies waar de Zara zit en dat de toiletten schoon zijn. De keerzijde? Het is vaak een tikkeltje te steriel. Als je er één hebt gezien, ken je ze bijna allemaal.

De Details: Wanneer is het wat?
(De harde zakelijke ‘Eisen’)

Dan de detailvraag: wanneer voldoet iets aan de term ‘winkelcentrum’ en is die overkapping verplicht?

In de Nederlandse planologie en vastgoedwereld (denk aan definities van het CBS of de Raad van Winkelcentra) is een overkapping geen vereiste. Er bestaan genoeg ‘openlucht winkelcentra’ (denk aan een wijkwinkelcentrum in een naoorlogse buurt of een chique outlet village zoals Roermond of Batavia Stad).

Iets mag officieel een winkelcentrum heten als het voldoet aan deze drie kerneisen:

• Geplande eenheid: Een winkelcentrum is als één geheel ontworpen, gebouwd en (vaak) centraal beheerd door één eigenaar of vastgoedbedrijf. Een winkelstraat ontstaat organisch, waarbij elk pand een andere eigenaar heeft.
• De ‘Trekkers’ (Anchor stores): Een winkelcentrum heeft een bewuste mix. Vaak één of twee grote supermarkten of warenhuizen aan de uiteinden die de mensenstromen trekken, met daartussen de kleinere winkels.
• Gedeelde voorzieningen: Er is een collectief plan voor bevoorrading, centraal afvalbeheer, gezamenlijke marketing en vaak een eigen parkeergarage of -terrein.

Kortom: Een winkelstraat is een verzameling losse winkels in een openbare straat. Een winkelcentrum is een commercieel, gecoördineerd ecosysteem — mét of zonder dak.

De Cijfers in de ´Boksring´ dé magische soep.

Kenmerk	De Winkelstraat	Het Winkelcentrum
Beheer	Gemeente (openbare ruimte) + losse ondernemers	Centrale manager / Vastgoedbelegger
Sfeer	Authentiek, historisch, dynamisch	Functioneel, comfortabel, voorspelbaar
Weersgevoelig	Ja, paraplu mee	Vaak niet (maar openluchtcentra bestaan)
Doelgroep	De ‘funshopper’ (recreatief)	De ‘runshopper’ (doelgericht)

Beide smaken hebben hun recht van bestaan. Als de zon schijnt wint de binnenstad het op sfeer; als het buiten met bakken uit de hemel komt, vluchten we massaal naar het overdekte walhalla van de efficiëntie.

Is een winkelcentrum van particulieren, de gemeente of een mix? Lees door.

We duiken hheadfirst en meteen in die “gemengde economie”. Het eigendom en beheer van een winkelcentrum is een fascinerend spel tussen publiek en privaat.

Van wie is een winkelcentrum?

Het korte antwoord: Het overgrote deel is in handen van particuliere/private partijen. Maar de gemeente speelt altijd op de achtergrond mee.

De verdeling ziet er in de praktijk bijna altijd zo uit:

1. Het Vastgoed (De stenen): Private Beleggers

De gebouwen zelf, de winkelruimtes en de passage (de looproute binnen) zijn vrijwel nooit van de gemeente. Dit is eigendom van private partijen.

• Grote winkelcentra (zoals Westfield Mall of the Netherlands of Hoog Catharijne) zijn eigendom van gigantische, vaak beursgenoteerde vastgoedfondsen of institutionele beleggers (denk aan pensioenfondsen zoals bpfBOUW of grote spelers als Unibail-Rodamco-Westfield).
• Kleine wijkwinkelcentra zijn vaak in handen van kleinere, gespecialiseerde vastgoedontwikkelaars of een collectief van lokale private beleggers.

2. De Grond en Infrastructuur: De Gemeente of Mix

Hier wordt het politiek. Bij een overdekt winkelcentrum bezit de vastgoedeigenaar vaak ook de grond onder het gebouw. Maar de toegangswegen, de openbare fietspaden eromheen en soms de parkeergarages zijn van de gemeente.

Bij een openlucht winkelcentrum (zoals een buurtpleintje) zijn de winkelpanden privaat, maar is de stoep waar je op loopt gewoon openbare ruimte van de gemeente.

3. De Ondernemers: Huurders of Gedeeld Eigendom

De winkeliers (de Albert Heijn, de lokale kapper, de Kruidvat) huren hun pand bijna altijd van die grote vastgoedbelegger. Soms is er sprake van een VvE (Vereniging van Eigenaren) als een aantal winkeliers hun eigen pand heeft gekocht, wat het beheer (zoals beslissen over een verbouwing) soms knap ingewikkeld maakt.

De Mix: Het is dus een typische publiek-private samenwerking. De private belegger wil winst maken op de huur, de winkeliers willen omzet, en de gemeente bemoeit zich ermee via het bestemmingsplan (omdat ze willen dat de buurt leefbaar blijft en er genoeg parkeerplekken zijn).

Hoeveel winkelcentra telt Nederland?

Als we kijken naar de harde cijfers van retail-onderzoeker Locatus, hangt het getal heel erg af van wat je meerekent. Als we de echte, historische binnensteden (zoals de Kalverstraat of de Groningse Herestraat) even wegstrepen en puur kijken naar planmatig opgezette winkelgebieden:

Nederland telt in totaal zo’n 630 tot 650 officiële wijk- en stadsdeelwinkelcentra.

Als je die taart opmeent, zie je deze verdeling:

• Kleine wijkwinkelcentra (~520 locaties): Dit zijn de buurtcentra gericht op de dagelijkse boodschappen. Denk aan een complex met 5 tot 25 winkels, sowieso een Albert Heijn of Jumbo, een Kruidvat, een bakker en een kapper.
• Grote wijk- en stadsdeelcentra (~110 locaties): De grotere jongens buiten de binnensteden met 25 tot meer dan 50 winkels. Hier vind je ook kledingzaken, horeca en grotere ketens (denk aan winkelcentrum Zuidplein in Rotterdam of Alexandrium).
• De Mega-malls en Outlets (handjevol): De écht grote, puur recreatieve centra zoals de Mall of the Netherlands (Leidschendam) of Batavia Stad (Lelystad).

Als je álle winkelgebieden van Nederland bij elkaar optelt — dus inclusief elke historische binnenstad, dorpskern en meubelboulevard — kom je in totaal op ongeveer 2.500 winkelgebieden. Maar de échte, planmatig gebouwde winkelcentra? Daar hebben we er dus een dikke 600 van.

Als een winkelcentrum eigendom is van een beursgenoteerd vastgoedfonds (zoals Unibail-Rodamco-Westfield, de eigenaar van de Mall of the Netherlands), dan hebben de aandeelhouders inderdaad de ultieme macht over de grote strategische keuzes. Op de jaarlijkse aandeelhoudersvergadering (de AVA) stemmen zij bijvoorbeeld over:

• Gaan we dit winkelcentrum voor 200 miljoen euro verbouwen?
• Verkopen we een deel van onze winkelcentra om schulden af te lossen?
• Wie wordt de nieuwe algemeen directeur van het vastgoedbedrijf?

Maar de dagelijkse invulling — zoals de vraag of er een extra sushibar, een Kruidvat of een hippe kledingboetiek in het centrum moet komen — ligt nooit op de tafel van de aandeelhouders. Dat zou veel te traag gaan.

Dat dagelijkse schaakspel wordt gespeeld door twee specifieke partijen:

1. Het Asset Management (De strategen)

Dit zijn de vastgoedmanagers die namens de eigenaar de grote lijnen uitzetten voor één specifiek winkelcentrum. Zij maken een zogenaamd brancheringsplan. Dit is een blauwdruk waarin staat: “Ons centrum heeft nu 40% kleding, 30% dagelijkse boodschappen en 10% horeca. We willen groeien naar 15% horeca, want dat trekt meer ‘funshoppers’.”

2. De Leasing Managers (De dealsluiters)

Zodra er een pand vrijkomt, gaat de leasing manager op pad. Zij kijken in het brancheringsplan en gaan actief op zoek naar een merk dat daarin past. Als een pand vrijkomt naast de Zara, bellen ze bijvoorbeeld met Mango of Stradivarius om een deal te sluiten, in plaats van dat ze er de zoveelste telecomwinkel in zetten.

Het geheim van de ‘Huurbescherming’ Er is nog een reden waarom dit niet via aandeelhouders kan: het Nederlandse recht. Winkeliers in een winkelcentrum hebben zware huurbescherming (vaak contracten van 5 + 5 jaar). Een eigenaar kan een winkelier er dus niet zomaar uitzetten omdat hij de winkel niet leuk vindt. Pas áls een huurder zelf vertrekt of failliet gaat, kan het management de puzzel opnieuw leggen.

Het is dus een mix van een strakke commerciële strategie van het managementteam en de kansen die ontstaan op de vastgoedmarkt!

Punt 2 raakt de absolute zere plek in de retailwereld. Als we inzoomen op punt 2 (de leasing managers die actief op zoek gaan naar invulling), kom je in een wereld terecht waar het belang van een grote vastgoedreus (merkopbouw, schaal, stabiliteit) frontaal botst met het belang van de zzp’er of de kleine, creatieve lokale ondernemer.

En ja, die achterdocht dat ze je concept liever “stelen” of kopiëren met een grotere partij? Die is in de praktijk helaas niet helemaal ongegrond. Laten we die dynamiek eens blootleggen.

De Botsing: ZZP-belang versus Merkopbouw

Belang van de ZZP’er / Lokale Ondernemer	Belang van het Winkelcentrum (Merkopbouw)
Uniciteit & Flexibiliteit: De zzp’er brengt sfeer, een uniek concept (bijv. een hippe conceptstore of ambachtelijke koffiezaak) en lokaal karakter.	Voorspelbaarheid & ‘Footfall’: De manager wil grote merken (Zara, Rituals, Albert Heijn). Die hebben miljoenenbudgetten voor marketing en trekken gegarandeerd tienduizenden mensen (footfall).
Bescherming van het idee: De zzp’er moet het hebben van zijn unieke opzet en wil niet dat de buurman morgen exact hetzelfde gaat doen.	Optimale branchering: De manager wil dat de categorieën kloppen. Als er drie koffiezaken nodig zijn om de loopstromen te optimaliseren, zet hij die er neer, ongeacht of de eerste koffiezaak dat leuk vindt.
Korte lijnen & Lage overhead: Kan snel schakelen, maar heeft geen diepe zakken voor torenhoge servicekosten of jarenlange contracten.	Financiële hardheid: Wil een huurder die gegarandeerd 5 of 10 jaar de (hoge) huur betaalt en meebetaalt aan de gezamenlijke marketing.

Het Gevaar: Actief zoeken of “Concepten Stelen”?

Leasing managers hebben een dubbele, soms 3 agenda’s of meer zelfs. Aan de ene kant willen ze dat hun winkelcentrum “hip en uniek” blijft, want een steriele eenheidsworst verliest het van de gezamenlijke winkelstraat. Aan de andere kant willen ze nul financieel risico.

Dit leidt in de praktijk tot twee scenario’s waar zzp’ers vaak de dupe van worden:

1. De Pop-up Valkuil (De testcase)

Een winkelcentrum heeft leegstand en nodigt een lokale zzp’er uit om met een uniek concept een pop-up store te openen tegen een zacht prijsje. De zzp’er is dolblij. Maar wat er op de achtergrond gebeurt: het winkelcentrum gebruikt de zzp’er als gratis marktonderzoek. Blijkt het concept een schot in de roos? Dan weet de leasing manager dat er markt voor is. In plaats van de zzp’er een vast, betaalbaar contract te geven, stappen ze daarna vaak naar een grotere franchiseketen die ditzelfde kunstje op grotere schaal kan doen en wél de hoofdprijs aan huur kan betalen. Het opzetje is bewezen, en de zzp’er mag vertrekken.

2. Ideeën ‘lenen’ voor de Grote Jongens

Zzp’ers presenteren hun plannen vaak enthousiast bij vastgoedeigenaren om een plekje te bemachtigen. Een leasing manager ziet zo’n creatief plan, wijst de zzp’er af (te klein, te weinig financieel fundament), maar neemt de ideeën (de styling, de productcombinaties, de marketingvondst) mee naar een grotere retailpartij die al in hun portfolio zit. “Moeten jullie dit ook niet gaan doen? Dat loopt als een trein.”

Hoe bescherm je jezelf als kleine ondernemer?

Als zzp’er sta je qua advocatenbudget met 0-1 achter tegenover een multinational. Toch kun je jezelf wapenen:

• Vraag om een Exclusiviteitsclausule: Als jij een unieke sushibar of vintage kledingzaak opent, laat dan in het huurcontract vastleggen dat er binnen jouw deel van het winkelcentrum (of binnen een straal van X meter) geen directe concurrent mag worden binnengehaald.
• Deel je ‘Geheime Saus’ niet: In de pitchfase wil je laten zien dat je een goed businessplan hebt, maar geef niet al je unieke styling-ideeën, specifieke leveranciers of marketingcampagnes bloot. Laat ze eerst maar eens met een intentieverklaring (LOI) komen.
• Pas op met ‘omzethuur’: Grote centra vragen vaak een basisnhuur + een percentage van je omzet. Voor een zzp’er is dat gevaarlijk, want het winkelcentrum kijkt zo rechtstreeks in je boeken en weet exact hoe winstgevend jouw unieke opzetje is.

Het wrange is dat een winkelcentrum de zzp’ers keihard nodig heeft voor de ‘ziel’ en de sfeer van het centrum, maar dat de harde wetten van het vastgoed er bijna altijd voor zorgen dat de schaal en de diepe zakken van de grote merken uiteindelijk winnen.

Uitsmijter van de dag! Als we puur kijken naar de planmatig opgezette winkelcentra (dus we strepen de openlucht binnensteden als de Kalverstraat of Lijnbaan weg), dan is dit de absolute top 10 van Nederland op basis van de passantencijfers en jaarlijkse bezoekersaantallen.

Utrecht spant hierin al decennia onbetwist de kroon. En Rotterdam staat gewoon 2 x in de Top 10! nog zonder een gevulde Pleinweg, Strevelsweg, Beijerlandselaan, Afrikaanderplein Koopgoot etc..klein detail mensen..;-)

De Top 10 Meest Bezochte Winkelcentra van Nederland

#	Winkelcentrum	Plaats	Bijzonderheid
1	Hoog Catharijne	Utrecht	De absolute koning met ruim 26-30 miljoen bezoekers per jaar. Gevoed door de loopstroom van Utrecht Centraal.
2	Westfield Mall of the Netherlands	Leidschendam	Sinds de mega-verbouwing de absolute ‘experience’ hotspot, goed voor zo’n 14-15 miljoen bezoekers per jaar.
3	Alexandrium (I, II & III)	Rotterdam	De combinatie van shopping center, megastores en woonmall trekt jaarlijks dik 12-14 miljoen bezoekers.
4	Winkelcentrum Zuidplein	Rotterdam	Een van de oudste en grootste overdekte centra, onlangs vernieuwd en stabiel op zo’n 10-12 miljoen bezoekers.
5	Stadshart Amstelveen	Amstelveen	Richt zich op het luxere segment en trekt veel bezoekers uit de regio Amsterdam (ca. 9-10 miljoen).
6	Stadshart Zoetermeer	Zoetermeer	Een heel groot, deels openlucht stadsdeelcentrum met een extreem hoge dichtheid aan bekende ketens.
7	Amsterdamse Poort	Amsterdam (Zuidoost)	Een enorm, levendig centrum dat fungeert als het kloppend hart van Amsterdam-Zuidoost.
8	Cityplaza	Nieuwegein	Een schoolvoorbeeld van een zeer succesvol, compleet stadsdeelcentrum onder de rook van Utrecht.
9	Designer Outlet Roermond	Roermond	Weliswaar een openlucht outlet, maar planmatig beheerd. Trekt door enorme drommen Duitse en Belgische toeristen de top 10 in.
10	Winkelcentrum Woensel	Eindhoven	Het grootste pure wijk-/stadsdeelcentrum buiten de Randstad, met een gigantische regionale functie.

Leuk detail: Waarom staat Utrecht zo bizar hoog? Omdat Hoog Catharijne de ‘sluis’ is tussen het drukste treinstation van Nederland en de binnenstad. Een heel groot deel van die 30 miljoen mensen zijn forenzen die erdoorheen lopen en ondertussen een koffie of een broodje scoren. Dat is pas slimme planologie!

Heeft een winkelcentrum naast deze formele zaken, ook een losse winkeliers vereniging, echt apart?

Ja, absoluut! En dat is vaak een heel apart (en soms behoorlijk stormachtig) wereldje binnen het winkelcentrum.

Naast de grote vastgoedeigenaar (die over het grote geld en de panden beslist) is er in bijna elk winkelcentrum een winkeliersvereniging of een winkelierscoöperatie. Dit is een officieel, losstaand orgaan waarin de individuele winkeliers — van de franchisenemer van de Albert Heijn tot de lokale zzp-kapper — zich verenigen.

Dit werkt in de praktijk via een slim en soms verplicht systeem:

1. De Winkeliersvereniging (Vaak verplicht!)

Als je een handtekening zet onder een huurcontract in een winkelcentrum, staat daar in 99% van de gevallen een clausule in: “Huurder verplicht zich lid te worden van de Winkeliersvereniging.” Je kunt er dus niet aan ontsnappen.

2. Waar bemoeit die vereniging zich mee?

Terwijl de vastgoedeigenaar zorgt dat het dak niet lekt en de roltrappen werken, regelt de winkeliersvereniging de reuring en de sfeer. Zij betalen en beslissen over:

• De gezamenlijke marketing en de social media van het winkelcentrum.
• De kerstverlichting en de Sinterklaasintocht in het centrum.
• De organisatie van een braderie, koopzondagen of een entertainment-middag om publiek te trekken.

3. De portemonnee: Het Promotiefonds

Om dit te betalen, stort elke winkelier maandelijks een verplichte bijdrage in de pot van de vereniging (de servicekosten of promotiebijdrage). Hoe groter je winkeloppervlak, hoe meer je betaalt. De Albert Heijn betaalt dus flink mee aan de kerstman die uiteindelijk ook voor de deur van de zzp’er staat te zwaaien.

Waar het schuurt (Het politieke spel)

Hoewel het apart georganiseerd is, botsen de belangen hier natuurlijk ook regelmatig.

• Groot versus Klein: De grote ketens (zoals een Kruidvat of HEMA) hebben hun eigen landelijke marketingcampagnes en zitten vaak helemaal niet te wachten op de lokale folder van het winkelcentrum. De kleine zzp’er moet het juist wél hebben van die lokale acties.
• De Vastgoedeigenaar kijkt mee: Vaak stort de vastgoedeigenaar (de belegger) ook een vast bedrag in die marketingpot van de winkeliersvereniging om de vrede te bewaren, maar ze eisen dan wel een stem in het bestuur om te controleren of het geld wel goed besteed wordt aan ‘merkopbouw’.

Het is dus een heel eigen democratisch (of soms dictatoriale) clubje binnen het centrum.

Van in de sloot op naar koopgoot…long en log way. De kleinere ondernemer redt het nooit in die redelijke gif buble..zeker niet met internet. Dit bendrukt het nuttige belang van brug, 123handy.nl/branding.

Dat is precies de spijker op de kop. Van de sloot naar de Koopgoot is een doodlopende weg als je het als kleine ondernemer op de traditionele manier probeert te spelen. In die ‘giftige bubbel’ van torenhoge servicekosten, verplichte winkeliersverenigingen en moordende concurrentie van het internet, word je als zzp’er simpelweg vermalen door de retailreuzen als je puur op volume of prijs gaat concurreren.

Als kleine ondernemer red je het daar alleen als je de brug slaat naar de moderne consument. En dat is exact waar een concept als 123Handy branding (of slimme, hands-on micro-branding) om de hoek komt kijken.

Als je de winkelstraat of het winkelcentrum wilt overleven naast het internet, moet je de brug bouwen op drie fundamentele pijlers:

1. De Brug tussen Fysiek en Digitaal (De Hybride ZZP’er)

De zzp’er van nu kan niet meer alleen ‘achter de toonbank zitten wachten’. De fysieke winkel in het centrum is de showroom, de etalage, de plek waar mensen je product voelen en je expertise ervaren. Maar de transactie of de nazorg mag best online plaatsvinden. Je moet als kleine vis het internet niet zien als de vijand, maar als de verlengde achtertuin van je winkel.

2. 123Handy Branding: Direct, Herkenbaar en Toegankelijk

Grote merken besteden miljoenen aan vage imago-campagnes. Als zzp’er heb je daar de tijd en het geld niet voor. Jouw branding moet 1-2-3 klappen:

1. Wie ben je? (Directe herkenbaarheid op de vloer én op socials).
2. Wat los je op? (De expertise of de unieke beleving die de Action of Amazon niet heeft).
3. Hoe bereik ik je? (Laagdrempelig, via WhatsApp, TikTok of een simpele Instagram-DM).

Dit is ‘handy branding’: niet lullen maar poetsen. Geen dikke marketingrapporten, maar een glashelder, herkenbaar gezicht zijn in de buurt. Mensen kopen anno 2026 bij mensen, niet bij anonieme vierkante meters vastgoed.

3. De Emotionele Brug (De ‘Gun-factor’)

Het internet is koud, snel en efficiënt. Een algoritme geeft je geen hand en maakt geen praatje. De redding van de kleine ondernemer in dat winkelcentrum is het bouwen van een community. Die verplichte winkeliersvereniging regelt misschien de kerstman, maar jij regelt de persoonlijke connectie met de klant. Als de consument je kent, gunt hij je de omzet, zelfs al is het online een euro goedkoper.

De conclusie voor je artikel: Ja, het retaillandschap is een haaienbassin. Maar de grote ketens zijn als olietankers: ze zijn log en traag. De zzp’er die snapt hoe hij met slimme, handige branding en een sterke online-offline brug als een snelle speedboot om die tankers heen vaart, die redt het wel. Niet door groter te worden, maar door unieker, sneller en persoonlijker te zijn.

Wat is precies de genadeklap voor velen? Dat is die 5+5 jaar huurcontracten. Dat zijn de ultieme strop voor de flexibiliteit van een zzp’er.

Als grote multinational is vijf jaar vooruitkijken peanuts; dat is gewoon spreadsheet-management. Maar als zzp’er? Wie weet hoe de wereld, het internet of jouw eigen leven er over vijf jaar uitziet? Je tekent letterlijk voor een gigantisch financieel risico. Als je concept na twee jaar niet blijkt te werken in die ‘giftige bubbel’, hang je nog wel mooi drie jaar vast aan de huursom en die verplichte promotiekosten van de winkeliersvereniging.

Het is de ultieme paradox van het moderne winkelcentrum: ze willen de hipheid en de ‘handy branding’ van de kleine ondernemer om de sfeer te redden, maar ze hanteren de wurgcontracten en de bureaucreatie van de vastgoedwereld.

Geen wonder dat de slimme, kleinere ondernemers die ‘long and log way’ steeds vaker skippen. Die bouwen hun brug tegenwoordig liever digitaal, of poppen alleen nog maar ergens op als ze de verhuurder zó ver krijgen dat er met flexibele, korte contracten gewerkt kan worden.

Hiermee is de vinger op de zere plek gelegd. 123 Handy DGM Rdam is bezig met een vereniging op 123schoonmaken.nl…We doen zelf wel de schoonmaak, en short lease winkels. Word eerst gratis lid!